Blog

« terug naar het overzicht

50 vragen voor wie wil gaan samenwonen met iemand die al kinderen heeft

30 juni 2019


Denk je erover om te gaan samenwonen met iemand die al kinderen heeft uit een vorige relatie? Maar weet jij ook dat 60% van die relaties binnen vijf jaar alweer strandt, en heb je geen zin om daar bij te horen? Neem dan onderstaande checklist eens door. Ik heb hem gemaakt op basis van de problemen waar mijn cliënten en de stiefmoeders in mijn besloten facebookgroep De Bewuste Stiefmoeders Community tegenaan lopen. Hoe meer vragen je met ja kunt beantwoorden, hoe groter de kans dat jullie samengestelde gezin een succes wordt.

Heb je zelf ook kinderen, vraag dan je partner om deze vragenlijst ook in te vullen. Vervang dan zonodig hij en zijn kinderen door zij en haar kinderen.
  1. Zorgt je partner goed voor zijn kinderen? Kan hij dat zelf, ook zonder jouw hulp?
  2. Durf jij grenzen te stellen in de mate waarin je betrokken wil zijn bij de opvoeding en verzorging van zijn kinderen en accepteert hij die?
  3. Kun je je vinden in zijn manier van opvoeden?
  4. Vind je dat hij goed met zijn kinderen omgaat?
  5. Kun je zijn manier van omgaan met en opvoeden van de kinderen met hem bespreken zonder ruzie te krijgen?
  6. Staat hij open voor jouw feedback?
  7. Is het voor hem en voor jou duidelijk dat een samengesteld gezin echt anders is dan een ‘gewoon’ kerngezin?
  8. Hebben jullie al eens iets gelezen over samengestelde gezinnen of een workshop gevolgd over dit onderwerp?
  9. Heb je een klik met zijn kinderen?
  10. Hebben zijn kinderen een klik met jou?
  11. Ben je kinderen gewend?
  12. Als je zelf ook kinderen hebt, kunnen die goed overweg met de zijne?
  13. Weet je wat zijn (en eventueel jouw) kinderen vinden van het idee dat jullie samen gaan wonen?
  14. Heeft hij dit zelf met zijn kinderen besproken, zonder jou erbij, zodat ze vrij zijn om echt te zeggen wat ze ervan vinden, en heb jij het zelf op die manier met jouw kinderen besproken als je die hebt?
  15. Accepteren de kinderen dat jullie gaan samenwonen, of zijn ze zelfs blij?
  16. Is het langer dan drie jaar geleden dat hij ging scheiden? Zelfde vraag voor jou als jij ook kinderen hebt?
  17. Hebben zijn kinderen de kans gehad om zich opnieuw aan hun vader te verbinden? (gescheiden vaders kunnen zich heel anders gaan gedragen dan voor de scheiding)
  18. Stelt je partner zich op als vader voor zijn kinderen (en niet als vriend) en kunnen de kinderen kind zijn?
  19. Is de scheiding goed afgerond?
  20. Is de moeder van zijn kinderen gewend aan de nieuwe situatie die ontstaan is na de scheiding en heeft ze haar weg weer gevonden?
  21. Gunt de moeder van de kinderen jouw partner een nieuw, gelukkig leven?
  22. Is de moeder van de kinderen in staat hen met een gerust hart naar hun vader te laten gaan?
  23. Kent de moeder van de kinderen jou al?
  24. Heeft ze vertrouwen in jou?
  25. Is ze al op de hoogte van jullie samenwoonplannen?
  26. Heb je vertrouwen in, en begrip voor de manier waarop zij met haar kinderen omgaat en hen opvoedt?
  27. Kan je partner met haar praten om dingen met haar te overleggen?
  28. Is er dan ook ruimte voor zijn inbreng?
  29. Kan/wil/durft hij nee te zeggen tegen verzoeken van haar, als die echt hem niet uitkomen?
  30. Overlegt hij met jou, voordat hij iets toezegt aan de moeder van de kinderen?
  31. Biedt de omgangsregeling voldoende ruimte voor jullie samen?
  32. Staat je partner open voor oplossingen zoals oppas, logeerweekend bij opa en oma, om die tijd zo af en toe te creëren?
  33. Is het o.k. voor je partner als jij af en toe tijd voor jezelf neemt?
  34. Kun je er tegen dat je partner, als het erop aankomt, zal kiezen voor zijn kinderen?
  35. Kun je er tegen dat dingen in huis soms anders gaan dan jij zou willen?
  36. Kun jij/durf jij tegen je partner zeggen waar je mee zit, en wat je nodig hebt (zonder hem of zijn kinderen te beschuldigen of te veroordelen)?
  37. Kun je op een vriendelijke, duidelijke manier nee zeggen tegen de kinderen en grenzen stellen?
  38. Zijn jullie het eens over de manier waarop jullie de financiën gaan regelen? En voelen de afspraken hierover voor jullie allebei goed?
  39. Als jij ook nog een kinderwens hebt, heb je dan hierover met je partner gesproken?

    Hieronder komen nog een aantal vragen. Als je die met ‘nee’ beantwoordt, hoeft dat een gelukkig samengesteld gezin niet in de weg te staan, maar het maakt het wel zwaarder.

  40. Is de familie van je partner blij met jou?
  41. Zijn de kinderen gezond en zitten ze goed in hun vel?
  42. Als de kinderen een aandoening of beperking hebben, weet jij dan hoe je daarmee om moet gaan?
  43. Zijn jij en je partner gezond en energiek?
  44. Kunnen jij en je partner tegen een stootje?
  45. Durven jij en je partner hulp te vragen aan familie en vrienden?
  46. Heb je familie of vrienden waar je je verhaal bij kwijt kunt en die jou kunnen steunen?
  47. Heb je een escape-mogelijkheid voor als het even (te) zwaar is?
  48. Mag je daar van jezelf gebruik van maken?

    En dan nog dit?
     
  49. Ben je in staat en bereid om naar jezelf te kijken en dingen te leren?
  50. Zijn jullie bereid en in staat om professionele hulp in te schakelen als dat nodig is?
Vijftig keer 'ja'
Heb je alle vragen met ‘ja’ beantwoord? Dan zou ik zeggen ‘go for it’. De kans dat jullie samengestelde gezin een succes wordt is heel groot en wordt nog groter als je samen een stiefplan maakt. Lees in ieder geval de blogs over een band opbouwen en opvoeden, blijf met elkaar praten, geef elkaar erkenning voor wat lastig is, neem tijd voor jezelf en jullie samen, en als het toch moeilijk wordt, laat het dan niet te ver oplopen en zoek meteen hulp.

Neem de tijd
Zien jullie het helemaal zitten, maar hebben de kinderen of hun moeder het nog erg moeilijk met de hele situatie, wacht dan nog een tijdje en geef hen meer tijd (1 á 2 jaar, afhankelijk van hoelang geleden de scheiding is). Zolang jullie niet in één huis wonen, heb je wel de lusten, maar niet de lasten. Je kunt volop genieten van de tijd die je samen hebt en intussen rustig een band opbouwen met de kinderen. Ook hun moeder kan dan langzaam aan het idee wennen en vertrouwen in je krijgen.

Zeker als er puberende kinderen zijn die het niet zien zitten dat jullie gaan samenwonen, kun je beter latten tot ze uit huis zijn. Ga hier wel het gesprek met hen over aan. Jullie zijn bereid te wachten, maar niet tot ze 30 zijn. Dus spreek af wanneer ze op zichzelf gaan wonen en bereid hen daarop voor door hen te leren koken, omgaan met geld etc.

En wat als er breekpunten zijn?
Zijn er vragen die je met ‘nee’ beantwoord hebt, dan kunnen die stuk voor stuk (op den duur) een breekpunt gaan vormen. Je kunt daar je ogen voor sluiten, maar het is wel zonde als jij straks alle schepen achter je verbrand hebt, en spijt als haren op je hoofd dat je hieraan begonnen bent. Ik zou er dan dus nog eens heel goed over nadenken, zeker als je zelf ook kinderen hebt, want dan heeft je keuze ook veel gevolgen voor hen. Bespreek de vragenlijst ook met je partner. Als dat geen succes is, of als je het zelfs niet durft, dan zegt dat al iets over je relatie en is het zeker geen goed idee om te gaan samenwonen.

Voorkomen is beter dan blussen
Er is altijd wel iets in een samengesteld gezin, en natuurlijk hoeft dat jullie er niet van te weerhouden om samen te gaan wonen en gelukkig te worden met elkaar en de kinderen. Je kunt ook niet alles voorzien in het leven. Maar als er nu al dingen spelen, dan is het wel goed om die op te lossen voordat je de grote stap zet. Dat doe je door met elkaar het gesprek aan te gaan. Komen jullie daar samen niet uit, dan ben je van harte welkom om dit gesprek met mijn hulp te voeren.

Reactie van een lezer/stiefmoeder.
Zij: Ik mis de allerbelangrijkste vraag. Houd je van je partner?
Nanda: daar ga ik vanuit als je samen wilt gaan wonen.
Zij: ik ken ze helaas die het “makkelijk” vinden, alleen is maar alleen of de kinderen zijn zo leuk samen....
Bij ons is de liefde voor elkaar datgene wat alles “beter” maakt. 
En de liefde voor elkaar is in een samengesteld gezin zoveel belangrijker dan in een traditioneel gezin heb ik inmiddels wel ondervonden. 
In mijn traditionele relatie heb ik het gewoon ruim 10 jaar langer uitgehouden zonder liefde, in deze relatie ben ik gegarandeerd weg als de liefde zou stoppen.
Nanda: dankjewel. Je hebt een goed punt

30 juni 2019
Nanda Poulisse, Gezinspraktijk Gestel 

Contact?
Wil je een stiefplan maken, of naar aanleiding van deze blog graag een keer sparren met iemand die veel kennis heeft van samengestelde gezinnen en uit eigen ervaring weet hoe het is om zo’n gezin te runnen? Samen met je partner, of alleen? Maak dan gerust een afspraak met mij. Het helpt om de dingen op een rijtje te krijgen. Stuur een mailtje naar: info@gezinspraktijkgestel.nl of bel: 073-5518120.

Meer lezen?
Er staan nog veel meer blogs over samengestelde gezinnen en echtscheiding op deze website. Scroll omlaag tot je een onderwerp vindt dat je aanspreekt. Lees bijvoorbeeld:
Tips om problemen met de moeder van je stiefkinderen te voorkomen.

Mij volgen?
Wil je mijn blogs volgen en op de hoogte blijven van nieuwe activiteiten? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief.

Je mag deze blog gerust delen. Ik ben er blij mee.
 


Agenda

Contact

Nanda Poulisse
Gezinspraktijk Gestel
Cederstraat 12
5271 JJ Sint-Michielsgestel
T: 073-5518120
KvK: 60751134
Bank: NL67 RABO 0184.8478.69

Contactformulier